← terug

Marja

Onverwachts hyperventilatie tijdens het autorijden

hyperventilatie
Ik heb onverwachts hyperventilatie tijdens het autorijden op de snelweg en andere drukke wegen. Het blokkeert mij om naar diverse leuke steden enz te gaan.

Reacties

Reactie op Marja

Mij

Hoi Marja,

Wat lijkt me dat een vervelende ervaring. Ik kan me voorstellen dat het je blokkeert. Ik wou dat het niet zo was. Hoe gaat het nu met je? Ben je hiermee aan de slag gegaan? Ik gun het je dat je er door heen komt.

Reactie op Marja

Arthur

Hoi Marja,

Hoe gaat het nu met je en heb je ergens hulp kunnen krijgen? Ik heb hetzelfde meegemaakt en ben ook nog flauwgevallen op de snelweg.

Mijn huisarts heeft van alles laten checken en zijn uiteindelijke conclusie is dat ik een ppsychisch probleem heb want verder ben ik kerngezond. Ik ben al meer dan een jaar verder en nog steeds erg last van angst en hyperventilatie. Ik gebruik af en toe oxazepam maar verder weet ik niet wat ik moet doen. Door corona sta ik op een wachtlijst van een kliniek.

Sterkte en hoop dat het goed komt !

Reactie op Marja

Mira

Ik heb het ook vaak in de auto, het is echt vreselijk. Ik durf niet ver meer te rijden en meestal pak ik binnenwegen. Baal er ontzettend van! Heeft iemand tips?

Reactie op Marja

Laura

Hoi hoi allemaal ik heb dat een paar jaar geleden gehad! Ben toen ademhalingoefeningen gaan doen en ben bij de logopediste geweest, zij heeft mij daar vanaf geholpen. Ik ben ook longpatiënte daarbij was Ik zo in de stress en paniek dat ik iedere keer zo angstig werd dat ik dacht dat ik dood ging en stikte!

De beste stap die ik genomen had was de logopediste en blijf op je ademhaling letten / inademen door de neus en net geruite lippen rustig wat langer uitblazen. Je kunt dat oefenen rustig op bed of bank gaan liggen. Handen op je buik leggen te hoogte van navel, adem in en voel je buik omhoog komen paar seconden vast houden en dan langzaam uit ademen door de mond. Dat kun paar keer per dag doen zodat je wat vaker ontspant....

Succes hoop dat je er ook baat bij hebt.
Groetjes Laura

Reactie op Marja

Kees

Het beste wat je kan doen en tevens het moeilijkste is het gewoon te doen, heb er ook lang mee gevochten vooral onderweg totdat ik het echt beu was en ging gewoon rijden. Heel vaak gestopt onderweg elke keer weer rijden nadat je een beetje op adem bent en paniek weer wat gezakt was. Geen leuke ervaring moet ik toegeven maar wel de enige oplossing heb ik ervaren na jaren. Nu nog steeds last van onderweg maar geen paniek en angst meer. Angst kun je alleen overwinnen door het te doen met kleine stapjes

Reactie op Marja

Ron

Hier precies hetzelfde. Altijd gespannen, altijd bang wat komen gaat. Terwijl ik vroeger, 25 jaar geleden, alles kon en alles durfde... Maar toen overschreeuwde ik mezelf ook al. Oorzaak is terug te voeren op moeilijke jeugd. Altijd kritiek, niets was goed, daardoor heel perfectionistisch en ambitieus geworden en ja, dan ben je voordurend bang dat het kaartenhuis instort. En dat is dan nu ook gebeurd. Sinds een maand burnout...

Reactie op Marja

Melanie

Ik, perfectionist, heb 18 jaar niet op de snelweg gereden door paniekaanvallen / fobische rijangst. Diverse zelfhulpboeken en rijlessen hielpen niet genoeg. Ik haakte steeds af omdat ik het toch te eng vond.

Ik heb in een laatste poging rijrelaxed.nl gebeld. Nayim heeft mij met 6 lessen weer op weg gekregen. Onder andere door anders te kijken (klinkt gek, maar het werkt!) Hij doet dat in kleine stappen en precies waar je aan toe bent. Nu, bijna een jaar later ben ik zelfs naar Zwitserland gereden en ben een snelwegtunnel van 4 kilometer doorgereden. Ademhalingsoefeningen zijn trouwens ook een aanrader tegen hyperventilatie en een gespannen gevoel. Sterkte allemaal.

Waarom Hyperpedia?

Een archief voor (h)erkenning

Hyperpedia is opgezet om oudere berichten uit de voormalige fora Angstfobietherapie en Therapiepsycholoog te archiveren en toegankelijk te houden, mocht die informatie ooit verdwijnen.

Omdat beide fora gesloten zijn voor nieuwe posts en reacties, blijft Hyperpedia bewust een leesarchief. Het doel is herkenning en context bieden, zonder dat het verandert in geruststelling zoeken of medisch advies.