Tom
Zie eigenlijk al geen leven meer voor me
chronische hyperventilatieangst
Ik ben 19 jaar, uit het niets kreeg ik angstaanvallen die steeds vaker kwamen en pijn aan mijn hart en maag en zijkanten, ook kreeg ik oorruis door chronische hyperventilatie, zit er nu 2 maanden mee en zie eigenlijk al geen leven meer voor me.
Reacties
Reactie op Tom
Mara
Jaa ik heb het niet elke dag die zware klachten. Maar ik heb het meestal in de winter?? Echt raar. Maar ik heb momenteel darmklachten, beetje misselijk, minder eetlust, spierpijn, echt me benen, rug, schouders, armen, beetje benauwd, rommelde maag en darmen, ik word er zo moe van gewoon. Je moet echt hulp zoeken praten met een psycholoog die jeer bij helpt !!!
Reactie op Tom
Thomas
Vooral positief blijven ademhalingsoefeningen doen ( wimhof app gebruiken ) dit geld voor alle mensen die last hebben van hyperventilatie. succes! En sterkte alles komt goed
Reactie op Tom
Anoniem
Ik ben 24 jaar zelfde klachten
Reactie op Tom
Sas
Zoek afleiding door te gaan wandelen. Liefst in de natuur. Mij helpt het om dan ook een podcast te luisteren over bijvoorbeeld angsten.....na een half uurtje voel ik me beter....
Reactie op Tom
Dave
Hey Tom
Zelfde klachten; ben 24. Kan enkel maar zeggen, moed niet opgeven! Heb het rond m’n 18 ook gehad maar door corona teruggekomen…
Blijf zeker van de medicijnen af, dat helpt niet…
Hou je goed :)
Zelfde klachten; ben 24. Kan enkel maar zeggen, moed niet opgeven! Heb het rond m’n 18 ook gehad maar door corona teruggekomen…
Blijf zeker van de medicijnen af, dat helpt niet…
Hou je goed :)
Reactie op Tom
Katrien
Het allerbelangrijkste is om na te gaan waar de angst vandaan komt. Zo heb ik na jaren psychotherapie ontdekt dat ik in een dysfunctioneel gezin opgroeide. Ik was eigenlijk al mn hele leven bang maar wist het niet. Geldproblemen, een huilbaby en een scheiding hadden me uiteindelijk compleet uitgeput.
Een tijd later die allesoverheersende angst. Na een opname van 6 maand en vele jaren therapie ben ik veel wijzer geworden. Ik liep al mn hele leven, zo'n 40 jaar naast mn schoenen als het ware. En dat putte me uit. De angst is een soort kortsluiting en die kan hersteld worden. Ik heb het altijd 'kanker van de ziel genoemd'. dat maakte het voor mij tastbaar.
Niet opgeven. Blijf geloven in beterschap, in jezelf. Zoek gericht hulp, opnieuw en opnieuw. Omring je met de juiste mensen. Niemand kan dit in zijn eentje.
Ik hoop dat je snel een licht ziet aan het eind van de tunnel. Ik ben erdoor geraakt en het loont de moeite.
Sterkte,
Katrien
Een tijd later die allesoverheersende angst. Na een opname van 6 maand en vele jaren therapie ben ik veel wijzer geworden. Ik liep al mn hele leven, zo'n 40 jaar naast mn schoenen als het ware. En dat putte me uit. De angst is een soort kortsluiting en die kan hersteld worden. Ik heb het altijd 'kanker van de ziel genoemd'. dat maakte het voor mij tastbaar.
Niet opgeven. Blijf geloven in beterschap, in jezelf. Zoek gericht hulp, opnieuw en opnieuw. Omring je met de juiste mensen. Niemand kan dit in zijn eentje.
Ik hoop dat je snel een licht ziet aan het eind van de tunnel. Ik ben erdoor geraakt en het loont de moeite.
Sterkte,
Katrien
Reactie op Tom
Manuel
Ik ben 16 en ik herken me hier heel erg in ik ben zo jaloers op mensen van mijn leeftijd die geen last hebben en ik vind het lastig om uit te leggen waar ik last van heb omdat ze me nooit begrijpen
Reactie op Tom
Jay
Ben ook 19 zelfde probleem